Browsing Tag

cele

Podsumowanie minionego roku i postanowienia na nowy – damy radę!

Mijający rok był dla mnie prawdopodobnie jednym z najlepszych, ale też najbardziej zabieganych i zapracowanych ze wszystkich dotychczasowych. Wyszłam za mąż za super gościa, kupiliśmy swoje mieszkanie i w końcu jesteśmy u siebie oraz, uwaga – mam pracę, którą lubię (choć miewam i gorsze dni, ale te dobre przeważają). To są trzy najważniejsze i najlepsze rzeczy w tym roku. Ale poza nimi było mnóstwo wzlotów, upadków i rzeczy, które obiecałam sobie, że się wydarzą, ale się nie wydarzyły. Continue Reading…

Urlop z dietą, czyli z czym to się je

O diecie dr Dąbrowskiej wcześniej słyszałam, ale trochę te informacje ignorowałam – jedzenie tylko warzyw i owoców przez dłuższy czas tylko po to, żeby schudnąć (a potem wrócić podwójnie) wydawało mi sie bez sensu. Trochę mnie jednak zastanawiało, że moje szczupłe koleżanki, które diet raczej nie potrzebują, również radośnie wkoło ćwierkały o tym, jako o sposobie żywienia, trochę nawet powiedziałabym, że brzmiały fanatycznie. Continue Reading…

A co mówi do Ciebie Twoje lustro?

Wszyscy mamy w domu lustro. Przynajmniej w łazience. Unikamy swojego odbicia w lustrze – albo wręcz przeciwnie – lubimy się w nim przeglądać. I w każdym innym napotkanym po drodze tego dnia również. A czymże byłaby współczesna sztuka selfie, gdyby nie stare, poczciwe lustro?!

Continue Reading…

Idź być gruba gdzie indziej

Kiedy jesteś gruba, wydaje ci się, że jesteś nieustannie obserwowana i wszyscy aż czekają, żeby przytrafiło ci się coś, co charakteryzuje ‚typowe grubasy’. Albo – co gorsza – jesteś pod ostrzałem wrogich, oceniających spojrzeń, które czekają tylko na twój gorszy dzień. Continue Reading…

Dlaczego Janusz może być gruby, a Grażynka nie?

Słucham dziś smutnych piosenek o miłości z lat 90. Nie, żeby mi było smutno, ale mnie to nastraja w takie pochmurne dni i pomagają mi się zebrać myśli. O ile nie patrzę na Jona Bon Jovi, Lenny’ego Kravitza i Axla Rose’a. Ich piękne, doskonałe ciała trochę mnie rozpraszają. A potem patrzę na Misia. Jakby go trochę podrasować, mógłby konkurować z gwiazdami rocka z tamtych lat, mówię Wam! A ja z tymi modelkami z teledysków, totalnie.

Continue Reading…

Współczesne poszukiwania pracy jako wysublimowane narzędzie psychoterroru

W życiu każdego grubaska (i nie tylko!) przychodzi taka magiczna chwila, że pora zmienić obecną pracę. Ciepła posadka działa dobrze na którąś strefę komfortu, ale to nie dla mnie. Poza tym, co to za komfort, kiedy nagle stresy się piętrzą i kumulują, a na koncie złotówek nie przybywa. Pomyślałam – dobra, obroniłam się, nie mam studiów na głowie, mogę znaleźć jakąś bardziej absorbującą pracę. I na miarę moich możliwości. Dopieściłam CV (jest piękne) i zaczęłam działać. To było dokładnie 11 miesięcy temu.

Continue Reading…

A ja lubię jesień!

berries

Od kilku dni atakują mnie zewsząd teksty o tym, że jesień jest do bani, bez sensu, że szkoda lata, idzie deszcz, smutek i ciemność średniowiecza. Ci, co mnie znają, wiedzą, że jestem pierwsza do marudzenia, ale na te wieczory pod kocykiem czekałam! I na ulubione swetry. I płaszczyki! I buty. I w ogóle ten jesienny klimat. Lubię. Och – jeszcze czas zimowy! W końcu będę się wysypiać!

Continue Reading…

Motywator dietetyczny

W sieci, niczym grzyby po deszczu wyrastają strony (i blogi!), gdzie autorki ‚walczą o nową siebie’, ‚walczą o nowe życie’ itp. Walczą.

Walczą, bo wierzą, że jak schudną, to zmieni się ich życie. Znajdą miłość, lepszą pracę, lepsze życie i w ogóle wszystko się zmieni. Zawsze istnieje ryzyko, że jednak się nie zmieni. Wierzymy, że nasz heroiczny wysiłek zostanie cudownie wynagrodzony.

Continue Reading…

19 lipca – Dzień Czerwonego Kapturka

10-Rainbow-Cakes-1

Chcecie bajki? Oto bajka. Tak się składa, że urodziłam się właśnie tego dnia, który w kalendarzu jawi się tak bajkowo. Ale czy kiedykolwiek mieliście w rękach prawdziwe Baśnie Braci Grimm, a nie te politycznie poprawne, po przeczytaniu których dzieci nie mają nocnych koszmarów? Trup ściele się gęsto, krew leje się strumieniami, a zboczenia i perwersje są na porządku dziennym. Czerwony Kapturek była małą, naiwną dziewczynką, która zrzuciła ubranko, spaliła w piecu (bo Wilk powiedział, że nie będzie jej już potrzebne), położyła się w łóżku i została zjedzona przez Wilka. Koniec. Nie było Leśniczego który wyciągnąłby ją z brzucha żarłocznej bestii na czas  – całe dzieciństwo się zastanawiałam, że czemu ona nie jest w kawałkach i żyje, przecież kotlecika się najpierw kroi, a potem gryzie. Życie to nie jest bajka.

Continue Reading…